Swoje groźne uzębienie, liczące 42 zęby, odziedziczył pies po wilku, który jest prawdziwym zwierzęciem drapieżnym. Szczenięta posiadają początkowo uzębienie mleczne, liczące 28 zębów, które wypadają w pierwszych miesiącach życia. Pysk psa fachowo zwany jest kufą. Wargi, jeśli są obwisłe jak u wyżła, noszą nazwę fafli. Jeśli pies marszczy wargi, podciągając je i pokazując zęby, jest to ostrzeżenie. Psy nie mają pod stopą podeszwy są, bowiem palcochodne. Oznacza to, że opierają się na czterech palach. Reszta ich stopy jest spionowana, przedłużając niejako łapę. Na łapach znajdują się niewielkie pazury, zwane pazurami wilczymi lub ostrogami. Ogon psi bywa różnie osadzony i może mieć różny wygląd. Sierść na ognie jamnika, tworzy chorągiew, a owczarek niemiecki ma ogon lekko wygięty i opuszczony. Wesoły szpic ma ogon wysoko osadzony i zwinięty jak obwarzanek, podczas, gdy cockerspaniel może machać swym krótkim i nisko osadzonym ogonem. Naukowcy uważają zgodnie, że prapradziadkiem psa domowego był wilk. Przepuszczalnie nie było to wielkie, groźne i szare zwierzę, ale jakaś drobniejsza rasa wilków. Dawno temu zwierzęta te towarzyszyły człowiekowi z epoki kamiennej, który pędził koczowniczy tryb życia. Psy te zbliżały się do ognisk, czatując na resztkę zdobyczy. Przed około 12 000 lat rozpoczęła się przyjaźń człowieka z psem. Zwłaszcza młode osobniki chętnie przebywały w pobliżu ludzi. Człowiek nauczył wykorzystywać je w trakcie polowań i szczuł nimi zwierzynę. Na pół oswojone psy pomagały człowiekowi, który je karmił i dawał im schronienie. Z czasem psy podporządkowały się człowiekowi, uznając w nim przewodnika stada. Już w średniowieczu prowadzona jest celowa hodowla psów i dokonywane są różne krzyżówki. To człowiek decyduje, jakie właściwości ma mieć dana rasa. Psy myśliwskie powinny być obdarzone doskonałym węchem, pasterskie muszą zaś zdobyć posłuszeństwo owiec i bydła. Obecnie na świecie występuje 400 ras psów. Wszystkie one pochodzą od wilka, a pochodzenia tego nie mogą się wyprzeć. Nawet, gdy pies jest twoim najlepszym przyjacielem powinien mieć przed tobą respekt. Przy wychowaniu psa należy przestrzegać w postępowaniu, nie tracić cierpliwości i nie żałować pochwał. Konsekwencja polega na wymaganiu, aby pies spełnił wymagane polecenie. Cierpliwość zaś, polega na powtarzaniu rozkazów spokojnym tonem, aż pies zrozumie, co ma zrobić. Pochwała jest sprawą najważniejszą. „Brawo” brzmi w uszach psa jak najpiękniejsza muzyka, dlatego nigdy nie należy zapominać pochwalić psa, gdy sprostał twoim wymaganiom. Najważniejsze reguły należy wpajać już szczeniakowi od pierwszego dnia życia. W wieku 10 – 12 tygodni przyzwyczaja się on do nowego otoczenia. Jest to dobrą okazją do zapoznania go ze smyczą. W wieku 17 – 24 tygodni szczenię przekształca się z zabawnego tłuścioszka w młodego psa. Porządku także należy uczyć psa od początku. Wyprowadzanie jest konieczne zaraz po posiłku, a także po obudzeniu się psa z drzemki. Reagowanie na wszystkie rozkazy należy ćwiczyć codziennie, ale nie dłużej niż po 10 minut, dłużej pies nie będzie w stanie uważać.

Idealny pies dla aktywnych osób.Ostatnimi czasy znacznie wzrosła moda na psy rasy alaskan malamute. Te piękne psy, stworzone do przewożenia saniami ciężkich ładunków, potrafią być wspaniałymi towarzyszami. Są z natury łagodne i chętne do współpracy, opiekuńcze, wesołe i ufne. Jednakże podstawą odpowiedniego utrzymania tego sympatycznego psiaka jest duża ilość ruchu fizycznego. Alaskan malamute musi codziennie się zdrowo zmęczyć, inaczej jest nieszczęśliwy, może stać się nerwowy lub nawet zacząć chorować. Osoby, które nie mają czasy na codzienne spacery lub rowerowe przejażdżki, nie powinny w żadnym wypadku decydować się na psa tej rasy. Niestety coraz więcej jest ludzi, którzy skuszeni ładnym wyglądem alaskana, jego łagodnym temperamentem lub po prostu modą, kupują psa, którego później unieszczęśliwiają, męczy się on bowiem, leżąc całymi dniami pod stołem lub jest zmuszony zadowalać się krótkimi spacerkami dokoła bloku. Pies ten jest stworzony do fizycznej pracy i musimy o tym pamiętać, w przeciwnym razie lepiej kupić sobie świnkę morską. Maleństwo, które podbiło wiele serc.Swoją popularność rasa ta zawdzięcza niewielkim rozmiarom oraz fotografiom z kolorowych magazynów, na których gwiazdy ściskają z czułością swoje poprzebierane za księżniczki maleństwa. Podobnie, jak yorkshire terier, chichuachua to piesek o żywym temperamencie, potrzebujący ruchu i zabawy, niestety nie jest stworzony do nieustannego noszenia, w wyniku którego staje się złośliwy i nerwowy. Ludzie jednak zrobią wszystko, by uchodzić za osoby znające się na trendach, można więc powiedzieć, iż ten malutki piesek to po prostu ofiara mody. Chichuachua nadaje się świetnie dla rodzin nie dysponujących wielkim metrażem, za to lubiących spacery i mających pozytywne nastawienie do świata. Jest to bowiem zwierzątko niezwykle wesołe, rozumne i towarzyskie. Prawidłowo wychowywane, będzie świetnym towarzyszem, zarówno dla osoby dorosłej, jak i dla dziecka, tym bardziej, że nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Wystarczy mu codzienna porcja zwykłej czułości, ruchu i zdrowego zainteresowania ze strony właścicieli.

Pies jest to rodzaj zwierzaka. Pies jest ukochanym czworonogiem wielu ludzi, ponieważ jest bardzo miły i kochany.Z psem można bardzo szybko się zaprzyjaźnić, ponieważ jest to bardzo uczuciowe zwierze. Jego ogromna zaletą jest fakt ze można go nauczyć postępowania takiego, jakiego byśmy sobie życzyli, czyli posłuszeństwa oraz szacunku. Niestety mało, kto wie ze trzeba to zrobić już na początku, kiedy pies jest mały. Jest to bardzo istotne, aby ustalić mu granicę, której nie może przejść, ponieważ w przeciwnym razie możemy mieć z nim same problemy. Pies to wspaniały przyjaciel jak już wcześniej wspomniałam, ale wymaga tez tego, aby się nim zając i dobrze opiekować. Decydując się na psa musimy zadecydować czy będzie on psem domowym czy podwórkowym, aby później nie było problemu z przyswojeniem mu nowej sytuacji. Najbardziej serca i wsparcia wymagają małe psy, ponieważ jest to dla nich nowa sytuacja zastają odebrani matce, dlatego też na początku trzeba mieć do nich ogromną cierpliwość i zajmować się nimi Karmienie to podawanie posiłku. Karmienie jest bardzo wyczerpującą czynnością, ponieważ zabiera dużo czasu i dobywa się w krótkich odstępach czasu. Wcześniej karmieniem zajmowała się matka szczeniaka i było to karmienie naturalne a jeśli zdecydujemy się na szczeniak trzeba też pomyśleć o tym ze należy go karmić. Na początku głównym pokarmem, jaki będzie przyjmował będzie mleko jednak z czasem można te posiłki wzbogacać o dodatkowe treści takie jak drobne mięso. Nie należy dawać jeszcze kości, ponieważ piesek z pewnością się za nie zabierze a później można mieć z tego problemu kłopoty, kiedy zacznie się dusić. Karmienie odbywa się, co kilka godzin jendka nie należy z nim przesadzać, ponieważ pieska można w ten sposób zbytnio utuczyć i tez będzie problem. Karmienie musi być robione z głową. Najczęściej do karmienia stosuje się miseczki dla psów. Na początku dobrze jest ustawić ja na płytkach lub na podłodze, ponieważ piesek z pewnością na rozrabia i po roznosi pokarm po całym naszym domu

Budowa i temperament psa świadczą, że są nadal mięsożernymi myśliwymi z instynktem drapieżnika, mimo ingerencji człowieka. Są odważne, wytrwałe w polowaniu, obdarzone doskonale rozwiniętym zmysłem węchu, a także potrafią wyjątkowo szybko biegać. Psy od wieków uczestniczą w polowaniach pojedynczo lub w sforach. Dobrze wyszkolony pies potrafi wyczuć i wypatrzeć zwierzynę z dużej odległości, błyskawicznie ją wytropić, dogonić, a kiedy trzeba przynieść. Nawet w wodę rzuci się bez namysłu. Dzięki swym wyselekcjonowanym cechom, właściwym sobie zdolnościom tropiącym i tresurze jest także wykorzystywany przez człowieka do pracy w policji i w wojsku, przy wykrywaniu narkotyków i materiałów wybuchowych. Odpowiednio wyszkolone wyszukują też trufle. Rasy psów, wyjątkowo szybko biegających (nawet do 60km/h) jak np.: harty biorą udział w wyścigach (podobnym jak konie) popularnych po obu stronach Atlantyku. Niektóre psy uwielbiają wodę i skorzystają z każdej okazji podczas spaceru by z rozkoszą się w niej pochlapać. Każdy pies posiadający dobrego, mądrego i troskliwego właściciela jest niezmordowanym towarzyszem zabaw, bez końca szukającym, posłusznie aportującym piłkę lub patyk, wystawiającym zwierzynę, także stróżującym i dbającym o bezpieczeństwo swojego „stada”. Przez lata udomowienia psa, człowiek wybrał różne cechy, które spełniały określone oczekiwania. Wybierał cechy, które w naturalnej selekcji prawdopodobnie nie utrwaliłyby się. Modyfikował psa by przystosować go do swojego świata, dzięki czemu ten gatunek nie wyginął jak wiele innych z otoczenia człowieka. Na drodze selekcji powstało wiele oryginalnych ras, niektóre zostały stworzone tylko na arenę, inne na polowania, jeszcze inne to typowi stróże lub psy do towarzystwa. Większość znacznie została zmodyfikowana w stosunku do swojego pierwotnego wzorca. Obecnie rozwój ras spoczywa w rękach samodzielnych hodowców i związków kynologicznych, które określają jakie musi spełniać warunki hodowca, a także jakie rasy nie mogą być ze sobą kojarzone ze względów bezpieczęństwa oraz stanowi czy dana „krzyżówka” może zostać uznana za odrębną rasę. W innym wypadku krzyżówka psów rasowych jest mieszańcem. Zdarza się, że psy z „dzikich” lub nielegalnych hodowli są krzyżowane w nieprawidłowy sposób, wydobywając z ras cechy, które mogą sprawić, że osobnik stanie się niebezpieczny i nie do opanowania przez właściciela. Przez wiele pokoleń hodowania psów wyodrębniono ponad 300 ras i z pewnością każdy może znaleźć psa odpowiedniego do swoich potrzeb i możliwości. Pies towarzyszy człowiekowi od tysięcy lat. Był wykorzystywany w różny sposób. Pomagał polować, stróżował, walczył ale także dzięki posiadaniu obfitego futra nieraz ratował człowieka ogrzewając go. W naturze pies ma mocno rozwinięty instynkt stadny. I tak też pies traktuje człowieka. Jako część stada, z człowiekiem jako przewodnikiem. Czasem zdarza się, że pies o silnej osobowości próbuje zdominować człowieka. Jeżeli człowiek się temu podda nigdy nie będzie prawidłowej relacji człowieka z psem. Wtedy najczęściej się mówi, że pies jest nieposłuszny. A jest to wynik braku „wychowania” i odpowiedniego szkolenia. Pies musi się nauczyć żyć według zasad człowieka, jednak człowiek nigdy nie powinien zapominać, że psem rządzą określone instynkty i jeśli człowiek nie określi siebie jako przewodnika stada, pies będzie sprawiał kłopoty. W niektórych sytuacjach pies może być agresywny w stosunku do innych psów ale i do innych ludzi. Często jest to wynik nadmiernie rozwiniętego instynktu „bronienia” stada lub chęci dominowania. Dlatego bardzo ważne jest aby wybierać psa odpowiedniego do naszego temperamentu. To pozwoli cieszyć się towarzystwem naszego pupila, który w razie niebezpieczeństwa zawsze stanie w naszej obronie.